'

Geschiedenis van de Hersteld Hervormde Kerk in Barendrecht

De geschiedenis van de Hervormde Kerk van Barendrecht gaat terug tot 1574, het jaar van de reformatie in Barendrecht. Deze reformatie verliep in de plaatselijke Dorpskerk tamelijk geruisloos; de pastoor noemde zich voortaan dominee, en het kerkgebouw ging over in handen van de 'Nederduits Gereformeerde Kerk' (pas in de 19e eeuw kwam de naam 'hervormd' in zwang). In 1816 krijgt de kerk van koning Willem I een nieuw reglement en de naam Nederlandse Hervormde Kerk.

In de negentiende eeuw voltrekken zich een aantal afscheidingen. Met name de doleantie in 1886 trekt in Barendrecht diepe sporen. Bijna de gehele hervormde gemeente van die tijd, inclusief predikant en kerkenraad en kerkvoogdij werden 'dolerend'. In eerste instantie bleven de 'dolerenden' kerken in de Dorpskerk en moest de kleine groep die trouw bleef aan de Hervormde kerk haar toevlucht zoeken in 'Van Oudts 't Raadhuis' (het huidige eetcafé Diggels). Omdat de kerk echter toebehoorde aan de Nederlandse Hervormde Kerk werd de Dorpskerk na drie jaar toegewezen aan de resterende Hervormde gemeente.

In 1950 vormde zich binnen de Dorpskerkgemeente een groep die aansluiting zoekt bij de 'Gereformeerde Bond in de Hervormde kerk'. Vanaf 1958 worden door de hervormd-gereformeerde evangelisatie zondagse diensten belegd in de aula van de Groen van Prinstererschool aan de Dr.Kuyperstraat. In 1971 wordt besloten een Buitengewone Wijkgemeente op te gaan richten, die afwisselend diensten belegd in genoemde school en de Dorpskerk. In 1995 neemt de Buitengewone Wijkgemeente een eigen kerkgebouw (Immanuelkerk) in gebruik.

Het jarenlange Samen op Weg proces leidt tot het besluit om de Nederlandse Hervormde Kerk met ingang van 1 mei 2004 op te laten gaan in de PKN. Een groot deel van de Hervormden gaat mee de nieuwe kerk (PKN) in. Een ander deel gaat om principiële redenen niet mee, en verenigd zich in de Hersteld Hervormde Kerk, waarin zij beogen de Nederlandse Hervormde Kerk voort te zetten.

Naast verdriet over kerkelijke verdeeldheid dient ootmoedige dankbaarheid tegenover de Koning der Kerk ons hart te vervullen als we zien op de voortgang van het kerkelijke leven dat er al die eeuwen in Barendrecht mocht zijn.




De kerk van alle tijden
kent slechts één vaste grond.
't Is Christus, Die door lijden
Zijn volk aan Zich verbond.
O God, Die droeg ons voorgeslacht
in nacht en stormgedruis
bewijs ook ons Uw trouw en macht
wees eeuwig ons tehuis.